the t.bone CC 75

De T-bone CC 75 werd door ons gebruikt om de accordeons van het begeleidingscombo van een koor te versterken. Er staat inderdaad "werd" want hoewel we zeer te spreken waren en nog zijn over het geluid wat deze microfoontjes voor dit geld voortbrengen, zijn we toch van het gebruik afgestapt vanwege de kwetsbaarheid van de microfoons. Let wel, dit is niet alleen bij de T-bone's zo, ook de veel duurdere van AKG of Sennheisser hebben datzelfde probleem, voornamelijk door de zeer dunne kabeltjes.
Om de haverklap ging er eentje stuk doordat er een breuk in het kabeltje kwam, vaak bij de overgang in de zwanenhals.
Daarom zijn we nu overgestapt op kleine condensatormicrofoontjes (Behringer C 2) waarvan ik de microfoonclips aan de klemmetjes van de kapotte CC 75's heb gemonteerd.
Mocht er echter een versie van de CC 76 op de markt komen waar de XLR plug direct aan de zwanenhals is gemonteerd, zonder kabeltje er tussen, zijn we de eersten die ze zullen aanschaffen. Want over het geluid blijven we enthousiast.

ik gebruik deze mic om mijn didgeridoo te versterken tijdens optredens voor grote speakers.
Bij deze toepassing moet ik de mic vrijwel in de didgeridoo buigen om geen feedback te krijgen of andere geluiden op te pakken (zoals het publiek). Dit zorgt er dan weer voor dat het signaal nogal gaat clippen en aardig distorted uits de speakers komt.
daarnaast is het kabeltje één van matige kwaliteit. hij is wel lekker lang.
Het xlr connectie stuk heb ik ondertussen al 2 keer opnieuw mogen solderen.
Het apparaat werkt dus prima voor waar due voor bedoeld is en geeft ook best gied geluid maar het is niet goed voor diverse toepassingen en de bouw kwaliteit is matig.