Als we het over legendarische solo’s hebben, denken de meesten meteen aan jankende elektrische gitaren – Hendrix, Clapton, Malmsteen. Maar wij bassisten kunnen er ook wat van, toch? Laat me het je bewijzen!
Keer op keer zijn er momenten geweest waarop een bassist in de spotlight stapte en het publiek wist te betoveren. In deze t.blog, De beste bassolo’s uit de muziekgeschiedenis: deel ik een aantal van mijn persoonlijke favorieten: bassolo’s die me als jonge basstudent fascineerden en inspireerden. Veel luisterplezier!
Mark King: “Mr. Pink” (Level 42)
Wat had ik er graag bij willen zijn, bij dit optreden van Level 42 in de Reading Concert Hall in 2001! De band rond zanger en ’80s slap-legende Mark King had het commerciële hoogtepunt van hun carrière toen al achter zich liggen, maar het speelplezier dat Mark en zijn bandleden tijdens dit concert uitstralen, blaast me nog steeds elke keer opnieuw van m’n sokken.
In de clip presenteert Mr. King een van zijn ontelbare Status-bassen – compleet met graphite hals en LED’s in de toets, helemaal in stijl. Een loepzuiver hifi-bassgeluid uit de jaren tachtig – en dat mag hij, want hij was een van de sleutelfiguren binnen dit genre! Destijds vertrouwde hij op een krachtige versterkerset van Trace Elliot. Tegenwoordig zweert hij bij Markbass – hoe de tijden toch veranderen!
Billy Sheehan: “Addicted To That Rush” (Mr. Big)
In 1992 bracht Mr. Big een livevideo uit die de band op het hoogtepunt van hun succes vastlegde. Slechts een paar jaar eerder hadden Paul Gilbert (gitaar), Eric Martin (zang), Pat Torpey (drums; †) en natuurlijk basvirtuoos Billy Sheehan getekend bij Atlantic Records, en niet lang daarna zorgde het kwartet al internationaal voor opschudding.
Geen wonder, gezien de technische vaardigheden van de bandleden! Een absoluut hoogtepunt van de live-opname was Billy Sheehans spectaculaire bassolo, die dient als uitgebreide intro van het nummer “Addicted To That Rush” van het bejubelde titelloze debuutalbum. Hier laat de uitzonderlijke bassist uit Buffalo op indrukwekkende wijze zien hoe hij zijn Yamaha-bas tot leven brengt met zijn onmiskenbare stijl – een echte masterclass in rockbas!
Stu Hamm: “Live in Montreux” (Joe Satriani Band)
In de zomer van 1988 was het publiek van het Montreux Jazz Festival getuige van een optreden dat Stu Hamms reputatie als uitzonderlijk bassist definitief vestigde. Als lid van de Joe Satriani Band speelde Stu solo’s op zijn markante Kubicki-bas met een virtuositeit die zelfs doorgewinterde professionals versteld deed staan.
Wat een geluk dat het Montreux Jazz Festival aan het Meer van Genève zich al in de jaren zeventig had opengesteld voor rock en andere genres, en legendarische rockbands als Deep Purple, Led Zeppelin en Pink Floyd begon uit te nodigen. Herken je het tappinggedeelte helemaal aan het begin van de solo?
Precies, Stu citeert hier de “Mondscheinsonate” van Ludwig van Beethoven. Dat laat maar weer eens zien dat klassieke werken absoluut thuishoren in de oefenroutine van bassisten – ze bieden enorm veel op het gebied van techniek en articulatie, en helpen je bovendien om buiten de lijntjes te denken!
Victor Wooten: “Live At Bass Day 1998”
Ik herinner me nog goed hoe ik als jonge bassist voor de videorecorder zat, met rode oren en mijn mond wijd open, terwijl ik voor het eerst luisterde en keek naar de openingssolo van Victor Wootens optreden tijdens Bass Day in New York in 1998. Mijn verbijstering, die waarschijnlijk enkele minuten aanhield, werd gevolgd door een storm van enthousiasme die ik zelden eerder had meegemaakt.
Er was geen twijfel mogelijk: op dat moment was ik getuige van de toekomst van elektrisch basgitaarspel! De daaropvolgende maanden en jaren oefende ik fanatiek op double thumb- en tappingtechnieken – tot grote ergernis van mijn toenmalige partner. Wat geweldig om te zien dat meneer Wooten vandaag de dag, ondanks zijn focale dystonie, nog steeds tot de groten van de basscene behoort!
Jonas Hellborg: “John McLaughlin & Jonas Hellborg – Live at Fabrik, Hamburg, 1987”
Ja ja, ik weet het – dit is officieel geen ÉÉN bassolo, maar het is toch een sensationeel basmoment dat een grote invloed op me had in mijn jeugd. Ik heb het over HET legendarische duoconcert van Jonas Hellborg (hier op zijn beroemde Wal double-neck bas!) en gitaargod John McLaughlin in de “Fabrik” in Hamburg.
Hellborg had in 1981 op het Montreux Jazz Festival Michael Brecker ontmoet, die hem in contact bracht met John McLaughlin. In 1983 sloot de Zweedse bassist zich aan bij McLaughlins Mahavishnu Orchestra, en samen gingen ze in die tijd ook op diverse duotours. De opname van dit intieme concert, waarin deze twee topmusici op indrukwekkende wijze op elkaar inspeelden, heeft mij als jonge bassist diep geraakt. Neem vooral de tijd om het hele optreden te bekijken!
John Entwistle: “My Generation” (The Who)
De bassolo van wijlen John Entwistle in het nummer “My Generation” wordt beschouwd als de allereerste bassolo ooit opgenomen in de rockmuziek. De video die ik heb geselecteerd bevat verschillende versies die Entwistle speelde tijdens diverse optredens in zijn indrukwekkende carrière.
Helaas is de beeld- en geluidskwaliteit op sommige momenten niet optimaal, maar het is toch absoluut de moeite waard om te kijken – deze solo is namelijk pure muziekgeschiedenis! Overigens is vanaf 0:24 te horen dat het om een playback-optreden ging, waarbij je heel even de originele opname uit 1965 hoort. John versleet tijdens de opnames maar liefst drie (!) Danelectro Longhorn-bassen, waarvan de innovatieve roundwound snaren een essentieel onderdeel vormden van zijn persoonlijke “lead bass”-sound. Later speelde hij dit stuk op een Fender Jazz Bass met zwarte nylonsnaren.
De versie op het livealbum “Live At Leeds” uit 1970 is ook zeer de moeite waard. Hier laat de band een ongekende speelvreugde horen – en heeft bovendien zijn rauwe livesound tot in de perfectie weten te brengen!
Andy Fraser: “Mr. Big” (Free)
De briljante Andy Fraser was pas 18 jaar oud toen de Britse band Free het nummer “Mr. Big” uitbracht op hun album “Fire and Water”. Zijn bassolo, gespeeld op een Gibson EB3, begint op 3:37. Het album verscheen op 26 juni 1970 en bevat ook de grootste hit van de band, “All Right Now”.
“Mr. Big” was tevens een hoogtepunt van het legendarische optreden op het Isle of Wight Festival in 1970, waar Free het nummer live uitvoerde in een uitgebreide versie. Met zijn ongelooflijk groovy stijl en uitstekend gevoel voor melodie heeft bassist Andy Fraser, die veel te jong is overleden, een vaste plek veroverd in mijn pantheon van favoriete bassisten.
De beste bassolo’s in de muziekgeschiedenis: jouw mening
Dit waren mijn persoonlijke favorieten. En jij? Wat is jouw favoriete bassolo en waarom? Laat het ons weten in een reactie!
Reacties 0
Nog geen reacties.