In de blog van vandaag duiken we in acht wereldberoemde baslijnen waarbij je in eerste instantie je oren wrijft en je afvraagt: waarom? Maar voor je het weet reageert je lichaam op de groove en begin je hun inventiviteit te doorzien. \ud83e\udd18<\/p>\n\n\n\n
Bassisten worden vaak gezien als de relaxte “zenmonniken” binnen hun band. Maar bij een eerste luisterbeurt klinken sommige baslijnen alsof iemand in de repetitieruimte het koffieapparaat op “Energy+” of “Wake me up when it’s ready” heeft gezet. En het wordt n\u00f3g gekker als je beseft dat wat eerst compleet absurd leek, juist fantastisch goed werkt in de song!<\/p>\n\n\n\n
U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> “Under Pressure” werd in 1981 geschreven door Queen en David Bowie tijdens een spontane jamsessie in Mountain Studios in Zwitserland. De baslijn stond later nog een tweede keer hoog in de hitlijsten via Vanilla Ice\u2019 “Ice Ice Baby”. Op het eerste gezicht zou je kunnen denken dat dit tweentonige basriff veel te simpel is om iconisch te worden \u2013 maar precies d\u00e1t maakt \u2019m zo pakkend en zet meteen de toon voor de hele track.<\/p>\n\n\n\n\n\n Wat trivia voor gear nerds: John Deacon speelde op dit nummer op een van zijn vele Fender Precision-bassen en bespeelde de flatwound snaren met een plectrum. Als je dat basgeluid wilt benaderen, is een Precision Bass natuurlijk de ideale keuze. Als alternatief kun je de neck pickup van een ander model proberen, bijvoorbeeld een Jazz Bass. Flatwound snaren kunnen helpen, maar zijn niet per se noodzakelijk.<\/p>\n\n\n\n U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> Vervolgens \u00e9\u00e9n van Sir Paul McCartney\u2019s vele geniale ingevingen: hij pakt een baslijn, gooit er een scheut psychedelische blues overheen met heel wat karakteristieke slides, en laat \u2019m bijna hypnotiserend de hele song dragen. De lijn in “Come Together” is tegelijk stroperig \u00e9n melodieus, speels en vol gevoel.<\/p>\n\n\n\n\n\n Trivia voor gear nerds: “Macca” gebruikte voor dit nummer zijn Rickenbacker 4001S met flatwounds en speelde met een plectrum. Gelukkig is de Ricky-bas vandaag de dag nog steeds verkrijgbaar in moderne uitvoeringen \u2013 perfect voor warme, melodieuze lines met bakken vintage charme!<\/p>\n\n\n\n\n\n U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> Tony Levin die gewoon Tony Levin is! De bassist, die onder meer bekend werd door zijn werk met King Crimson en anderen, laat horen waarom hij tot de meest opgenomen bassisten in de business behoort: hij speelt een extreem eigenzinnige baslijn die talloze regels breekt \u2013 maar met z\u00f3veel autoriteit dat je alleen maar bewonderend kunt glimlachen.<\/p>\n\n\n\n Trivia voor gear nerds: op \u201cSledgehammer” hoor je een zeer zeldzame fretloze Music Man Sabre-bas, die Levin met een plectrum bespeelde \u2013 een behoorlijk ongebruikelijke combinatie. Het geluid werd bovendien aangedikt met een octaver. Helaas wordt de Sabre niet meer geproduceerd, maar de Music Man Stingray is een echte klassieker en qua sound niet eens zo ver weg. Fretloze versies duiken ook af en toe op.<\/p>\n\n\n\n\n\n U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> Chili Peppers-bassist Flea trapt het nummer af met een baslijn die klinkt alsof Speedy Gonzales even funkbassist is geworden. Belachelijk snel en absurd speels, om uiteindelijk uit te monden in een ultra-vette groove!<\/p>\n\n\n\n Trivia voor gear nerds: Flea gebruikte voor de opnames een Modulus Flea Bass \u2013 in feite een Music Man Stingray met een grafieten hals. Om in de buurt van dit geluid te komen, kun je dus het best een Stingray gebruiken of, als alternatief, een bas met een humbucker in de brugpositie, zoals de verrassend betaalbare Z3 van de Koreaanse fabrikant Sire.<\/p>\n\n\n\n\n\n U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> Technisch gezien is dit riffje uit de handen van grootmeester Louis Johnson (R.I.P.) super simpel \u2013 maar precies daarom is deze baslijn het toonbeeld van \u201cless is more\u201d. Ongebruikelijk? Ja, want hij is z\u00f3 absurd minimalistisch dat elke muziekstudent denkt: \u201cDat kan toch niet de hele groove zijn?\u201d Maar wel dus \u2013 en in de bridge wordt \u2019ie zelfs n\u00f3g simpeler.<\/p>\n\n\n\n\n\n Trivia voor gear nerds: Louis Johnson stond ook bekend om zijn liefde voor Stingrays \u2013 het liefst met een (lichte) esdoorn toets. Ja, ik weet het: w\u00e9\u00e9r een Stingray \u2013 maar h\u00e9, funk liegt niet, toch?<\/p>\n\n\n\n\n\n U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> James Jamerson, de huisbassist van Motown Records, wordt vaak ten onrechte in verband gebracht met de legendarische baslijn uit “Papa Was a Rollin’ Stone” van The Temptations. In werkelijkheid werd die echter gespeeld door zijn collega Bob Babbitt, die eveneens deel uitmaakte van Motown\u2019s vaste studioploeg, “The Funk Brothers”. Babbitt speelt op deze track eigenlijk bijna niets! Het is een baslijn met z\u00f3veel ruimte dat je er met gemak een bestelbus tussen de noten kunt parkeren. Maar juist die minimalistische aanpak draagt de hele song.<\/p>\n\n\n\n\n\n Trivia voor gear nerds: net als James Jamerson was Bob Babbitt een vroege fan van de Fender Precision met flatwound snaren, die hij met zijn vingers speelde. En inderdaad: dit geluid is perfect voor luchtige \u201cless is more\u201d-basgrooves!<\/p>\n\n\n\n U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> Ok\u00e9, nu wordt het echt absurd: Primus-frontman Les Claypool staat bekend om baslijnen die klinken als een hyperactieve alien op een bootmotor die vol gas staat te janken. Is dit nog bas? Ja, natuurlijk \u2013 alleen op een zeer ongebruikelijke manier gespeeld. En toch werkt het waanzinnig goed!<\/p>\n\n\n\n Trivia voor gear nerds: Les Claypool staat bekend om zijn samenwerking met de Amerikaanse luxe-basbouwer Carl Thompson. Maar ook met een gangbaarder basmodel, zoals een standaard Jazz Bass \u2013 het liefst fretloos, uiteraard \u2013 kom je al dichter in de buurt van dit geluid. En het helpt natuurlijk ook als je net zo\u2019n eigenwijs typetje bent als Mr Claypool!<\/p>\n\n\n\n\n\n U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van YouTube<\/strong>. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.<\/p> Meer informatie<\/a> <\/div> De baslijn van “Hysteria” is beroemd om zijn agressieve, synth-achtige sound, die in de studio tot stand kwam door een complexe combinatie van elektrische bas, effecten en een extra synth-track. Muse-bassist Chris Wolstenholme speelde in die periode vooral op een Pedulla Rapture RB5, maar tijdens de opnames voor “Hysteria” werd ook een vijf-snarige Status Stealth gespot.<\/p>\n\n\n\n Trivia voor gear nerds: gezien de flinke dosis distortion en vervorming is het basmodel voor het namaken van dit geluid eigenlijk veel minder belangrijk dan een goede fuzzpedaal! Een stap in de juiste richting is de Big Muff van Electro Harmonix (EHX) \u2013 of een van de talloze clones daarvan, waarvan er veel voor zeer aantrekkelijke prijzen verkrijgbaar zijn!<\/p>\n\n\n\n\n\n Dus: wat kunnen we leren van deze ongewone baslijnen? Misschien dat een goed gevoel voor humor en de moed om van het gebaande pad af te wijken zich absoluut kunnen uitbetalen! De baslijnen die we hier lieten horen zijn grappig (sommige ronduit absurd!) en breken de regels, maar ze druipen van karakter \u2013 en juist daarom blijven ze in je oren hangen.<\/p>\n\n\n\n Een verzameling verschillende basmodellen kan ongetwijfeld helpen om bijzondere klankdeuren open te zetten. Uiteindelijk maakt het echter niet uit of je een Stingray, een Rickenbacker, een Jazz Bass, een Preci of welk ander model dan ook speelt. Wat zwaarder weegt, ben jij: je handen en je muzikale intu\u00eftie. Veel plezier met experimenteren en denken buiten de bas-box!<\/p>\n\n\n\n Heb jij een favoriete basgroove? En welke bas en effecten gebruik je daarvoor? Laat het ons weten in de comments!<\/p>\n\n\n\n Dit artikel is een bewerking van een stuk oorspronkelijk geschreven door\u00a0Lars Lehmann<\/a>, die wordt vermeld als auteur van het originele\u00a0Duitse t.blog-artikel.<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Lars Lehmann laat acht ongewone baslijnen horen die in het begin misschien wat vreemd klonken – tot ze iconisch werden! \u25b6\ufe0e Ontdek de grooves, de bassisten \u00e9n waarom elke lijn z\u00f3 goed werkt \u2713 <\/p>\n","protected":false},"author":10022,"featured_media":10004181,"comment_status":"open","ping_status":"0","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"tblog_post_audio_url":"","footnotes":""},"categories":[10694],"tags":[],"class_list":["post-10004180","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inspiratie"],"category_colors":{"color_key":"inspire","css_classes":{"text":"cat-inspire","text_light":"cat-inspire-light","bg":"cat-bg-inspire","bg_light":"cat-bg-inspire-light","border":"cat-border-inspire","text_on_bg":"cat-text-on-inspire"}},"reading_time":{"minutes":6,"formatted":"6 min"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10004180","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10022"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10004180"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10004180\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10004190,"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10004180\/revisions\/10004190"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10004181"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10004180"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10004180"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.thomann.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10004180"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}2.) The Beatles \u2013 “Come Together”<\/h2>\n\n\n\n
3.) Peter Gabriel \u2013 “Sledgehammer”<\/h2>\n\n\n\n
4.) Red Hot Chili Peppers \u2013 “Around the World”<\/h2>\n\n\n\n
5.) Michael Jackson \u2013 “Billie Jean”<\/h2>\n\n\n\n
6.) The Temptations \u2013 “Papa Was a Rollin’ Stone”<\/h2>\n\n\n\n
7.) Primus \u2013 “Tommy the Cat”<\/h2>\n\n\n\n
8.) Muse \u2013 “Hysteria”<\/h2>\n\n\n\n
Conclusie<\/h2>\n\n\n\n
Heb jij een favoriete baslijn?<\/h2>\n\n\n\n